Mijn passie voor het Olympisch Plan

Deze week: John van den Berg, na een studie fysiotherapie heeft hij jarenlang gewerkt als praktiserend fysiotherapeut en als docent. Het onderwijs trok hem uiteindelijk meer aan, waarbij de fysiotherapie opleiding in Den Haag werd opgebouwd en de nieuwe en nog steeds unieke opleiding bewegingstechnologie werd opgebouwd. Bijna negen jaar is hij nu directeur van de Academie voor Sportstudies (De Haagse Hogeschool) en vanuit de hogeschool ‘aanjager' van de Sportcampus Zuiderpark. Daarnaast bekleedt hij vele bestuurlijke functies.

28 augusutus 2028

Gezeten in het Olympisch Stadion aan de rand van Amsterdam bespreek ik met een aantal vrienden deze bijzondere Olympische Spelen. Het is de laatste dag van het atletiektoernooi en terwijl we kijken naar de finales en de finish van de marathon spreken wij over de tijd dat wij voor het eerst gingen nadenken over het organiseren van de Olympische Spelen in Nederland. We herinneren ons nog ons enthousiasme in 2009/2010 en de twijfel die ontstond omdat het maar niet lukte om Nederland in 2016 op Olympisch niveau te krijgen, vervolgens de teleurstelling over het niet verkrijgen van het WK voetbal en de moeizame landelijke discussies om uiteindelijk toch Amsterdam voor te dragen als speelstad. Wij herinneren ons ook nog het enthousiasme bij het onderwijsveld (mbo, hbo en universiteiten), dat direct de vele mogelijkheden zag om organisatie, ondersteuning (kader, coaches) en onderzoek in te zetten om sportgerelateerd Nederland te ondersteunen bij de opzet van het Olympisch Vuur. Het sectorplan Sport waarin het wetenschappelijk en hoger beroepsonderwijs elkaar vonden om het onderzoek te gaan initiëren en de hbo-ambitie van de sportopleidingen die hun curricula herschreven in de richting van het Olympisch Plan. Vervolgens werden studenten getraind in het doen van sportonderzoek, in het organiseren van sportevenementen en in het onderbouwen van de vele uitdagingen op logistiek terrein.

En nu zitten wij hier als bejaarde dames en heren te genieten van de laatste dag van een fantastische Olympisch toernooi. En terwijl we naar de atletiekwedstrijden kijken, krijgen we via de laatste snufjes uit onze digitale zakcomputertelefoon de uitslagen en beelden door van het wielrennen uit Valkenburg, het paardrijden uit Assen, het zwemmen uit Eindhoven, het roeien uit Rotterdam, het boogschieten uit Leeuwarden en het beachvolleybal, zeilen en hockey uit Den Haag. Afgestudeerde bewegingstechnologen, fysiotherapeuten, leraren Bewegen en Sport en sportmanagers hebben samen met vele anderen gezorgd voor een goede ondersteuning en organisatie. Trainers en coaches hebben met steun van leraren Bewegen en Sport (vroeger gymnastiekleraren genoemd) vanaf 2010 via vele selecties, die al begonnen in de eerste groepen van het primair onderwijs, talenten geselecteerd.

Sportverenigingen zijn destijds geprofessionaliseerd en de combinatiefunctionarissen hebben er mede toe bijgedragen dat sport en onderwijs nauwer aan elkaar verbonden zijn. Onderzoek heeft ons geholpen technische aanpassingen bij veel sporters te verbeteren. Op medisch en inspanningsfysiologisch terrein behoren we tot de top. En wat was nu zo bijzonder: de vele vrijwilligers uit de sportopleidingen en van de vele sportverenigingen zorgden met hun oranje fietsen voor een optimale begeleiding van sporters, organisatoren en niet te vergeten van de vele toeschouwers. Nederland is trots op de vele medailles. Daarnaast kunnen we nog vele jaren voort met de snelle railverbindingen tussen de vele speelsteden, die ingezet zijn om deze spelen van heel Nederland en van ons allen te laten zijn.

Terwijl het Olympisch Stadion leegloopt zitten wij, met onze dierbare ondersteuners aan onze zijde, tevreden na te genieten; wij geloofden erin en het is uitgekomen. Wij worden sentimenteel, er vallen tranen. Wij wisten dat het kon, wij bleven erin geloven!
De sluitingsceremonie morgen zullen we laten lopen, geroerd als we zijn, zullen we wegdromen achter een goed glas wijn op onze sportsociëteit in de Sportcampus Zuiderpark.