Mijn passie voor het Olympisch Plan

Deze week: Mariëtte van Leeuwen, sinds mei 2010 ben ik wethouder in de gemeente Zoetermeer. Een ondernemende stad met prachtige sportfaciliteiten. Mijn boeiende werk kan ik combineren met een man en twee lieve dochters, die bijna zo ver zijn om de grote stap te maken naar school en verenigingsleven. Zelf hoop ik op dat moment het sporten weer actief op te pakken. In mijn jeugd gooide ik hoge ogen als hockeyster, maar ook paardrijden en zeilen deed ik graag.

Sporten nog laagdrempeliger aanbieden

Vaak wordt een wethouder gevraagd naar zijn of haar ambities. Ook bij het verzoek om deze column te schrijven kwam deze vraag weer naar boven. Specifiek in relatie tot sport.

Laat ik voorop stellen dat ambities moeten passen bij mogelijkheden. De tijd van “the sky is the limit” ligt achter ons. Hoewel de kenmerkende ondernemersgeest van Zoetermeer het ondenkbare soms mogelijk maakt. Geen ijs? Dan maken we ijs en zo werd Silverdome geboren. Willen we skiën? Dan realiseren we een overdekte baan. Het meest spraakmakende is wellicht nog wel dat bij gebrek aan wild water kunstmatig een wildwaterbaan werd gerealiseerd bij Dutch Water Dreams. Of het een toevallige samenloop van omstandigheden is of niet, deze initiatieven zijn allen in Zoetermeer geland. Daarmee zijn we best verguld.

Niet alleen de in het oog springende sport- en leisurebedrijven hebben mijn enthousiasme en betrokkenheid. In Zoetermeer zijn ook verenigingen die tot buitengewone prestaties komen. Pro Patria is veelal geroemd en is niet weg te denken uit de turntop. Daarnaast zijn er tennisverenigingen die zich enorm inzetten ten behoeve van rolstoeltennis en G-tennis.

Als stad willen wij schitteren in een aantal sporten, die passend zijn bij de geschetste karakteristieken. We doen niet alles, maar doen dat waar we goed in zijn. Versterking van de niche sporten is één van onze belangrijke speerpunten. Voor sport is het belangrijk om niet lokaal, maar regionaal te denken. Met het sportaanbod in Zoetermeer denken wij goed te kunnen aansluiten bij de regio.

De Olympische ringen benadrukken de verbindende kracht van sport. Ik geloof daarin. Sportdeelname kan en moet nog verder worden gestimuleerd. Niet enkel omdat sporten zo gezond is, maar ook omdat sport op andere manieren bijdraagt aan het realiseren van maatschappelijke doelen.

Een verzoek voor een jongerenvoorziening moet wel zeer goed zijn onderbouwd, wil ik het goedkeuren. In veel gevallen is er op een steenworp afstand van die jongerenvoorziening al een vereniging met een prachtig clubgebouw. Daar kun je elkaar ontmoeten, daar is sociale controle, daar maak je kennis met vrijwilligerswerk en daar zorgen de mensen voor elkaar.
Dat geldt natuurlijk niet alleen voor jongeren, ook ouderen hebben behoefte aan binding en een vereniging is daarvoor bij uitstek geschikt.

Zorgwekkend vind ik de terugloop van sportdeelname. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat financiën in dat verband een belangrijke factor zijn. Voor de mensen met de dunste portemonnee hebben we vaak vangnetregelingen. Voor Jan modaal wordt het steeds lastiger om mee te blijven doen. Zeker nu een huis in de sociale sector ook al geen mogelijkheid is, maar dat is een andere discussie. Sportverenigingen hebben steeds meer moeite om contributie geïnd te krijgen.

Als overheid kunnen wij ons nog bewuster worden dat een lagere sportdeelname tot een hogere rekening leidt. Ik denk dat sporten nog laagdrempeliger moet worden aangeboden, waarbij ook de overheden verantwoordelijkheid moeten nemen. Daar staat tegenover dat van inwoners mag worden verwacht dat zij tevens verantwoordelijkheid nemen. Dus wie te dik is en niet sport krijgt zijn diëtist niet vergoed. Investeren aan de voorkant, betekent inleveren aan de andere kant. Dat betekent een positieve impuls door in mensen te investeren om ze gezond te houden waardoor minder hoeft te worden geïnvesteerd in mensen weer gezond maken. Bovendien is sport hartstikke leuk!